مراتع استان
مراتع استان چهارمحال و بختیاری
مساحت کل مراتع استان چهارمحال و بختیاری 1014800 هکتار می باشد که قریب به 62 درصد مساحت کل استان را به خود اختصاص داده است.
در حال حاضر حدود 20هزار خانوار بالغ بر 8.2 میلیون واحد دامی به مراتع استان وابسته میباشند این در حالی است که این تعداد دام 3.7 برابر ظرفیت مجاز مراتع استان میباشد.
مراتع استان می تواند علوفه مورد نیاز 750000 واحد دامی را در مدت 100 روز تامین نماید.
1- وجود دام مازاد بر ظرفیت مراتع به شکلی که هم اکنون تعداد دام موجود در مراتع استان چیزی در حدود چهار برابر ظرفیت مراتع استان میباشد.
2- وجود بهرهبردارنی بیشتر از ظرفیت بهره بردار مجاز در مرتع: بهرهبرداران مراتع استان بیش از هشت برابر تعداد بهرهبردار مجاز در سطح مراتع استان میباشند. (به علت وابستگی شدید مردم به عرصههای مرتعی این عرصهها همواره در معرض تعرض و نابودی قرار دارند).
3- تصرف و تبدیل مراتع به اراضی دیم
4- استفاده بی رویه از محصولات فرعی مراتع
5- بوته کنی و قطع درختچههای موجود در مراتع جهت سوخت
6- اجرای طرحهای عمرانی نظیر جاده سازی، خطوط انتقال آب، برق و گاز و ..... خارج از ضوابط و استانداردهای موجود
7- عدم آگاهی بهرهبرداران از نحوه استفاده صحیح از مراتع
8- عدم رعایت تقویم چرایی
1- تبدیل مراتع به سایر کاربری ها بدون توجه به استعداد و قابلیت اراضی و ملاحظات اکولوژیکی
2- واگذاری بی رویه عرصههای مرتعی
3- عدم امکانات و نیروی انسانی متناسب با وسعت مراتع و حجم کار
بهره برداری (گیاهان داروئی و صنعتی )
تنوع گیاهان مرتعی و جنگلی در استان موجب تنوع گیاهان داروئی و صنعتی گردیده که این گیاهان در سطح استان پراکنده اند .گیاهان داروئی و صنعتی به صورت پراکنده در استان دارای محصولاتی هستند که به آنها محصولات غیر چوبی جنگلی و مرتعی گفته می شود . هر ساله این محصولات توسط عشایر و روستائیان و جنگل نشینان به صورت غیر اصولی و بی رویه برداشت می شود که این امر علاوه بر تخریب مراتع و جنگل ها سبب سیر نزولی تولید محصولات و حتی انفراض بعضی گونه های گیاهی داروئی و صنعتی هم می شود.
اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری به منظور احیاء وتوسعه و بهربرداری اصولی این گونه ها به تهیه طرح های بهربرداری محصولات غیر چوبی از عرصه های منابع طبیعی با مشارکت بهربرداران ذیحق نموده است. این طرحها علاوه بر کاهش فشار بر عرصه های منابع طبیعی سبب
1- ایجاد اشتغال برای روستائیان و جنگل نشینان و بهربرداران ساکن در آن
2- افزایش درآمد و جلو گیری از تخریب منابع طبیعی
3- پایداری اکوسیستمهای مرتعی می گردد.
